Dagur 22

Sumir segja að maður eigi ekki að velja uppáhaldsbók eða höfund til að skrifa lokaritgerð um, því að maður endi á því að fá ógeð á efninu. Í þetta skipti ákvað ég að hlusta ekkert á slíkt tal og velja eina af mínum uppáhaldsskáldkonum.
Af því sem ég hef séð á alnetinu hefur önnur bókanna sem ég ætla að greina alls ekki hlotið almannahylli.
Sumir eru á þeirri skoðun að bókina eigi frekar að lesa eins og ljóð en skáldsögu, þ.e. einbeita sér að tungumálinu en ekki spá of mikið í sjálfri formgerðinni. Það er í sjálfu sér gott og blessað, en svo eru þeir sem segja að það sé enginn söguþráður, að bókin sé of flókin. Ég sé þessa lesendur grýta bókinni óþolinmóðir í næsta horn og bölva höfundinum. "Hrumphf!"
Sjálf verð ég aftur á móti skotnari og skotnari í þessari bók með hverjum deginum, textinn er eins og völundarhús með leynidyrum og ormagöngum, og býður upp á sífellt fleiri túlkunarmöguleika.
Hvernig gengur ritgerðin segirðu? Tja...
Núna er ég á því stigi að þegar ég fer að sofa neitar hausinn á mér að sofna. Hver ógleymanlega snilldin á eftir annari lýstur upp í huga mér eins og ljósið af vita á óveðursnóttu, þangað til ég sofna. En það er einmitt málið með ógleymanlegar snilldir að daginn eftir eru þær gleymdar. Þess vegna spratt ég á fætur um daginn og hálfsofandi klóraði á blað break through-ið.
Morguninn eftir settist ég svo niður með kaffibollann til að reyna að þýða brjálæðingslegt párið:
reality" vs. cyber "reality" ---valdity of the narrative---complete eradication of bounderies --- shift in the narration and thus gendered---dissolving binary structures to--- alter ego, thereby underlining the medium itself!!!!!---.

Jahá. Ef einhver hefur hugmynd um hvað þetta þýðir....